Ohoho, znowu to zrobiłam. Głupia... ćpunka.

Nużące te święta.
Specjalnie o czym pisać nie mam, więc poczęstuję was jedynie zdjęciami zimowej Kaori ;D Bo po co pisać na siłę? A strojem się pochwalić chcę xD

Jutro wigilia, a ja jeden prezent już dostałam :D Małego kotka brytyjskiego <33 Oczywiście Wiki na zawsze będzie numerem 1 w moim sercu xD Strasznie jest zazdrosna, ale i tak z dnia na dzień zachowuje się coraz lepiej. Mam nadzieję, że będzie go nie tylko tolerować, ale też polubi malucha. Słodko :D

Uwielbiam koty. Psy są takie do lubienia "automatycznie", lubią człowieka ot tak, ludzie je lubią bo są idealnie wierne, ułożone. A koty nieee ;D Na miłość kota trzeba sobie zasłużyć, a i to nie zawsze, bo przecież każdy ma inny charakter. I za to je lubię, za tą nieprzewidywalną osobowość i indywidualizm.

prawdziwych Przyjaciół poznaje się w biedzie. Zwłaszcza tych fałszywych... Ech. Przykro mi, że zostałam w ten sposób potraktowana i nie, nie dam sobą pomiatać.
Jest typową jedynaczką, pierdolona egoistka. No nie mogę... Cnotka niewydymka ;]
No, ale tak ogólnie to do pewnego momentu, impreza całkiem dobra. Potrzebowałam tego, aczkolwiek nie śmiem twierdzić, że się odstresowałam tak, jak planowałam.
Ale przynajmniej śmiechowo się wspomina niektóre sytuacje :D
No i <3

Podobno kobiety dobierają sobie partnerów względem tego, jaki jest/był ich ojciec. Podoba jej się albo taki sam, albo zupełne przeciwieństwo. Ja wybieram opcję nr 2... Nigdy nie miałam szacunku do mojego ojca, ani on kontroli nade mną.
I dopiero teraz odkrywam uroki męskiej dominacji, uwielbiam to. Uwielbiam to, że przy nim czuję się głupiutka, słaba i taka malutka. Ja malutka, a on taki duuuuży. Jejku <3
Czuję się bezpiecznie.
Jestem jednak typową kobietą...

Tak strasznie się cieszę, że mimo mojego zwątpienia są osoby, które to rozumieją; że są osoby, które potrafią, tak jak ja, się zachwycać. Dużo to dla mnie znaczy. Daje mi to poczucie, że mam do czego dążyć, że to, co robię jest wartościowe. Dziękuję…


Pokochałam.
30 stm & Kanye West - Hurricane
Jeśli wam się nie podoba, proszę nie mówcie mi tego <3

Przeglądałam sobie ostatnio moje zdjęcia... Och tak, mam ich mnóstwo, niezły narcyz ze mnie. Boże, jak ja się zmieniłam! Nie tylko wyglądem, wewnętrznie też. Ale chyba w moim przypadku jedno łączy się z drugim. Nabrałam pewności siebie, nauczyłam się żyć w tym świecie. Nie jestem taka naiwna. Oj, a byłam bardzo ;) Chociaż i tak dalej mam poczucie, że "odstaję", ale tego pewnie nie wyzbędę się nigdy. Może to dobrze?
W ogóle dla mnie wygląd jest czymś bardzo ważnym, jako dla artystki. Chciałabym być sama w sobie Sztuką. Ale muszę jeszcze do tego dorosnąć, ogranicza mnie moja niedojrzałość.

W każdym razie zapraszam do małej podróży w czasie :)