Perfekcja chwil rzeczywistych wypada słabo przy niepewności dnia codziennego.
Choć chwile rzeczywiste przytłaczają dni codzienne intensywnością, dni codzienne przytłaczają ogromem.
I chaosem. Boże, jakim chaosem. Chciałabym, by chwile rzeczywiste zalały dzień codzienny tak, bym nie widziała różnicy. Różnica jest ogromna i na razie to ona mnie przytłacza… Dlaczego nie przytłacza mnie perfekcja chwil rzeczywistych? Dlaczego nie wiem, co jest czym, co mam myśleć i kim jestem?
W chwilach rzeczywistych jestem wszystkim.
W dniach codziennych jestem niczyja.
Nawet nie powinnam o tym mówić, by zachować pozory tego ideału… Bo przecież jest tak idealnie. Prawda?

Ych, wiem, że nikt nic z tego nie zrozumie, włącznie z osobą, o której to jest =__='

Aaa! Zaraz ferie ;D Jak mi się dni dłużą teraz...
Ale za to kupiłam sobie dziś buciki, a parę dni temu przyszedł mój sweter z uszkami. Ze swetra to muszę powiedzieć, że jestem średnio zadowolona. Najbardziej podobał mi się w nim ten kaptur z uszami, a tu proszę, kaptur jest jakiś krótki (albo moja szyja wyjątkowo długa ;/) i gdy nałożę na głowę, wygląda to głupio... Nie wiem, jak to opisać. W każdym razie nie będzie lansu na królika xD Hmm poza tym kolor nie jest tak intensywny, jak na zdjęciach, a szkoda oraz śmierdzi plastikiem XD Wrzuciłam go do prania, żeby mi pachniał jak sweter, a nie jak sztucznizna, dlatego dziś go nie pokażę.