Podobno kobiety dobierają sobie partnerów względem tego, jaki jest/był ich ojciec. Podoba jej się albo taki sam, albo zupełne przeciwieństwo. Ja wybieram opcję nr 2... Nigdy nie miałam szacunku do mojego ojca, ani on kontroli nade mną.
I dopiero teraz odkrywam uroki męskiej dominacji, uwielbiam to. Uwielbiam to, że przy nim czuję się głupiutka, słaba i taka malutka. Ja malutka, a on taki duuuuży. Jejku <3
Czuję się bezpiecznie.
Jestem jednak typową kobietą...

Tak strasznie się cieszę, że mimo mojego zwątpienia są osoby, które to rozumieją; że są osoby, które potrafią, tak jak ja, się zachwycać. Dużo to dla mnie znaczy. Daje mi to poczucie, że mam do czego dążyć, że to, co robię jest wartościowe. Dziękuję…


Pokochałam.
30 stm & Kanye West - Hurricane
Jeśli wam się nie podoba, proszę nie mówcie mi tego <3

Przeglądałam sobie ostatnio moje zdjęcia... Och tak, mam ich mnóstwo, niezły narcyz ze mnie. Boże, jak ja się zmieniłam! Nie tylko wyglądem, wewnętrznie też. Ale chyba w moim przypadku jedno łączy się z drugim. Nabrałam pewności siebie, nauczyłam się żyć w tym świecie. Nie jestem taka naiwna. Oj, a byłam bardzo ;) Chociaż i tak dalej mam poczucie, że "odstaję", ale tego pewnie nie wyzbędę się nigdy. Może to dobrze?
W ogóle dla mnie wygląd jest czymś bardzo ważnym, jako dla artystki. Chciałabym być sama w sobie Sztuką. Ale muszę jeszcze do tego dorosnąć, ogranicza mnie moja niedojrzałość.

W każdym razie zapraszam do małej podróży w czasie :)